Αμβλυωπία

Παθήσεις

Αμβλυωπία είναι η απώλεια της οπτικής οξύτητας στον ένα ή και στους δύο οφθαλμούς, χωρίς να διαπιστώνεται κάποια οργανική βλάβη στην οπτική οδό.

Συμβαίνει κατά τη διάρκεια της κρίσιμης περιόδου της πρώιμης ανάπτυξης της όρασης. Η κρίσιμη περίοδος είναι το χρονικό διάστημα στη διάρκεια του οποίου ωριμάζει το οπτικό σύστημα (από τη γέννηση μέχρι την ηλικία των 8-10 ετών). Εάν μέχρι αυτή την ηλικία η εικόνα που μεταφέρεται στον εγκέφαλο δεν είναι ευκρινής, τότε συμβαίνει μια μόνιμη, μη αναστρέψιμη απώλεια της όρασης (αμβλυωπία).

Οι καταστάσεις που προκαλούν αμβλυωπία είναι :

  • Διαθλαστικές ανωμαλίες (μυωπία, υπερμετρωπία, αστιγματισμός)
  • Ανισομετρωπία (μεγάλη διαφορά στο μέγεθος της διαθλαστικής ανωμαλίας ανάμεσα στα δύο μάτια)
  • Στραβισμός
  • Συγγενής καταρράκτης
  • Πτώση βλεφάρου

Πολλές φορές η ανακάλυψη της Αμβλυωπίας γίνεται με καθυστέρηση

Το παιδί με Αμβλυωπία δεν παραπονιέται, γιατί βλέπει ικανοποιητικά από το ένα μάτι, αλλά ούτε και οι γονείς μπορούν να διαπιστώσουν το πρόβλημα, εκτός από τις περιπτώσεις όπου μία παθολογική κατάσταση είναι οφθαλμοφανής, όπως ένας έκδηλος στραβισμός ή μία πτώση βλεφάρου.

Ο καταλληλότερος χρόνος για να διαγνώσουμε και να θεραπεύσουμε την αμβλυωπία είναι αμέσως μόλις εμφανιστεί. Μετά την ηλικία των 8-10 ετών η αποκατάσταση δεν είναι δυνατή. Από αυτό γίνεται αντιληπτή η σημασία του έγκαιρου προληπτικού ελέγχου.

Ποιά είναι η θεραπεία της αμβλυωπίας

Το πρώτο βήμα για τη θεραπεία της αμβλυωπίας είναι να προσδιορίσουμε την υποκείμενη αιτία και να την αντιμετωπίσουμε.

  1. Επιβεβαιώνουμε ότι υπάρχει καθαρός οπτικός άξονας (δεν υπάρχει για παράδειγμα συγγενής καταρράκτης ή πτώση βλεφάρου)
  2. Διορθώνουμε οποιαδήποτε διαθλαστική ανωμαλία (μυωπία, υπερμετρωπία, αστιγματισμό), ακόμη και αν ο βαθμός είναι πολύ μικρός
  3. Τυχόν υπάρχων στραβισμός διορθώνεται είτε με γυαλιά είτε με χειρουργική επέμβαση

Το δεύτερο βήμα είναι να ” αναγκάσουμε” τον μικρό ασθενή να χρησιμοποιεί το αμβλυωπικό (τεμπέλικο) μάτι.

Ο πιο παλιός σίγουρος και δοκιμασμένος τρόπος να εμποδίσουμε το ”καλό” μάτι να βλέπει είναι να το καλύψουμε.

image001Η κάλυψη γίνεται είτε με επίδεσμο που κολλά στο δέρμα του προσώπου και εμποδίζει πλήρως τη χρήση του ματιού είτε με κάλυμμα που προσαρμόζεται στα γυαλιά είτε χρησιμοποιώντας θολό τζάμι στα γυαλιά.

Η διάρκεια της κάλυψης και η συχνότητα παρακολούθησης εξατομικεύεται από την ηλικία του παιδιού, το βάθος της αμβλυωπίας, το βαθμό συμμόρφωσης στην κάλυψη και καθορίζεται από τον οφθαλμίατρο.

Η εναλλακτική μέθοδος που χρησιμοποιείται είναι η penalization, ο συνδυασμός δηλαδή γυαλιών και ενστάλλαξης ατροπίνης, ώστε το ένα μάτι να έχει καλή όραση για μακριά και το άλλο για κοντά. Δεν αποτελεί μέθοδο εκλογής και την χρησιμοποιούμε σε περιπτώσεις όπου το παιδί δεν συνεργάζεται για την κάλυψη ή σε περιπτώσεις  νυσταγμού, όπου αφήνοντας και τα δύο μάτια ακάλυπτα αποφεύγεται η επιδείνωση του νυσταγμού.

ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ ΟΤΙ Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΕΓΚΑΙΡΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ